vrijdag 27 juni 2008

Marcel Möring - Modelvliegen



Het verhaal
De ik-persoon vertelt als 12-jarige over een gelukzalige periode in zijn leven. In deze periode maakt hij modelvliegtuigjes met zijn ouders, die op dat moment beiden werkeloos zijn. Zijn vader vertelt ondertussen over zijn jonge jaren, waarin hij piloot was. En over hoe hij zijn moeder ontmoette: zij was verpleegster in het ziekenhuis waar hij na een vliegtuigcrash terecht kwam.
Op een dag staat er, tot grote vreugde van zijn vader, een oude vriend op de stoep, een maatje uit de oorlog. Deze Humbert Coe is restaurantrecensent die er al snel achter komt dat de ik-persoon dol op koken is. Coe neemt hem mee naar het beste restaurant in de stad, wat een hilarische scene oplevert: het eten is namelijk niet zo best en de jongen vertelt het de kok onomwonden. En doet het kookwerk dan daarna maar zelf terwijl de chef-kok er met open mond naast staat.
Die zomer logeert de ik-persoon met zijn moeder bij zijn grootouders. Zijn grootvader is inmiddels burgemeester af, en vult zijn dagen met jagen. Prachtige scene als hij de ik-persoon bombardeert tot Directeur van het Jachtgebied rond zijn huis. De diepdemente grootmoeder helpt ook niet erg. Dan verschijnt ineens Humbert Coe. De betekenis van die verschijning wordt in het laatste hoofdstuk duidelijk.

Möring leest de novelle zelf voor. Hij heeft een prettige stem, donker, duidelijk articulerend, met veel expressie. De stem deed me een beetje denken aan die van Nicolaas Matsier, alleen dan zonder het wat horterige zinnen afbreken.

Ik vond het prachtig!

5 opmerkingen:

SAUDADE zei

Ah, wat een verademing. Eindelijk nog eens een blog gevonden die de kunst van het boeken lezen in ere houdt en/of herstelt. Ik voeg je meteen toe aan mijn google reader ;-)

Elsje zei

@Saudade: dank je :-)
Momenteel lees ik vooral studieboeken, die zijn niet zo interessant om over te bloggen, maar over twee weken begint de vakantie dus dan mag ik weer lekker los!
Wat lees jij zoal (algemeen) of op dit moment (specifiek)?

Daniel zei

Ik lees vooral non-fictie, poëzie en boeken rond psychologie en filosofie. Momenteel ben ik bezig in 'Tussen mes en keel' van Geerten Meijsing. Haruki Murakami is één van mijn favoriete schrijvers.

Elsje zei

ehrm ... Daniel = Saudade?
Ik las onlangs mijn eerste Murakami: Kafka op het strand: super!
Elsje, tikkie verward ?-)

Daniel zei

@ elsje:

Ja, ik ben MELANCHOLIA én SAUDADE; complex mens dus. Mens met complexen.
Durf je de Opwindvogelkronieken van Murakami aan?
Iets heel anders, wat vind je van je landgenoot Geerten MEIJSING?