Maya Angelou - I know why the caged bird sings

Ik heb echt enorm genoten van Maya Angelou - I know why the caged bird sings, waarin de dit jaar overleden schrijfster haar jeugd als jong zwart meisje beschrijft in de jaren '30 van de vorige eeuw beschrijft. Het verscheen in mijn geboortejaar, 1969.
Wat een jeugd is dat geweest! Als peuter van 3 samen met haar broertje van 4 op de trein dwars door de States gezet door hun ouders die niet voor hen konden zorgen, en zo belanden zij bij de diep-religieuze grootmoeder van vaders zijde. Die heeft een winkel in het zwarte deel van het zeer sterk gesegregeerde Stamps in Arkensas. Dit levert prachtige verhalen op van het leven Maya als peuter en kleuter.
Maar dan staat ineens hun vader op de stoep. Hij neemt ze mee naar St. Louis, waar ze bij hun moeder in huis komen te wonen. Die heeft een nieuwe man, die met z'n tengels niet van de kleine Maya af kan blijven. Nadat hij Maya zelfs verkracht (iets dat hem duur komt te staan), worden zij en haar broer Bailey (dan 8 en 9 jaar oud) weer teruggebracht naar Stamps. Waar ze meehelpen in de winkel, en Maya een korte tijd dienst doet als lekker eigenwijs dienstmeisje bij een witte vrouw. Hilarische, maar ook o, zo schrijnende hoofdstukken levert dat op.
Maya is een erg slim meisje en als ze naar de middelbare school gaat, worden zij en Bailey weer bij hun moeder ondergebracht. Maya snapt dan beter wat haar mooie moeder eigenlijk doet: ze is bazin van een aantal gokhuizen (en misschien ook van bordelen??). Het leven als jonge vrouw in zo'n huis is niet eenvoudig... Zeker ook niet omdat haar broer het lievelingetje van hun moeder is. Tot ook hun relatie door Bailey's pubertijd zo onder druk komt te staan.

Erg, erg mooi.

John Boyne - The house of special purpose

In The house of special purpose heeft John Boyne het verhaal van Anastacia, de dochter van de laatste Russische Tsaar, van wie lange tijd het gerucht rond ging dat zij de moord op haar familie in 1917 overleefd zou hebben, als uitgangspunt genomen. Wat zou er van haar gekomen kunnen zijn als zij deze slachting inderdaad overleefd zou hebben?
Als vehikel gebruikt hij daarvoor de boerenjongen Georgy, die door min of meer (on)gelukkig toeval als gezelschapsjongen annex lijfwacht voor het ziekelijke zoontje van de Tsaar aan het hof komt en daar verliefd wordt op Anastacia.

Lekker leesbare chips, zo zou mijn omschrijving voor dit boek van John Boyne zijn. Lekker, want Boyne weet een interessante schets van het Rusland van het begin van de vorige eeuw te schetsen. Leesbare chips, want het is allemaal zó voorspelbaar, zó weinig verrassend, dat ik mezelf betrapte op bladerend lezen. Vandaar: twee sterren: niet met tegenzin uitgelezen, maar erg veel plezier heb ik er niet aan mogen beleven.

Overigens vond ik het leuk dat toen we dit boek in mijn leesgroep bespraken, een van de leden het totaal anders gelezen bleek te hebben: als een soort Forrest Gump, waarbij de manier van presenteren vooral dient om de historische gebeurtenissen van een heel tijdperk in een romancontext te gieten. Dat vond ik een leuke ingeving :-)

Gabrielle Zevin - The collected works of A.J. Fikry

The Collected Works of A.J. Fikry (in het Nederlands vertaald als 'de verzamelde werken van A.J. Fikry, boekhandelaar) van Gabrielle Zevin raad ik iedere boekenliefhebber aan, want het is een boek over een boekhandelaar :-)

Het verhaal
Een klein eilandje ergens aan de kust van de VS. In de zomer drukbezocht door toeristen, in de winter vrijwel uitgestorven. Op het eilandje is een boekhandel gevestigd, Island Books, met als eigenaar de nog A.J. Fikry, een groot liefhebber van het korte verhaal. Hij is onlangs weduwnaar geworden en probeert zijn verdriet weg te drinken. Tot op een dag de tweejarige Maya in zijn winkel wordt achtergelaten. Haar liefde voor boeken zorgt ervoor dat zij het hart van A.J. al snel verovert. Om ervoor te zorgen dat hij haar kan adopteren, brengt hij als de wiedeweerga zijn leven op orde. Als hij dan ook nog een erg leuke nieuwe vrouw trouwt, lijkt hun geluk compleet.
Tot zover kan ik het al aanbevelen want het is gewoon een erg mooi liefdesverhaal. Over liefde in de breedste zin des woords: liefde voor je partner, kind, maar ook voor je plek (fysiek en in de maatschappij), je vak, ga zo maar door.

A.J. geeft aan Maya aan het begin van elk hoofdstuk impressies van bekende en minder bekende korte verhalen, die op hun beurt natuurlijk weer een link met hun levens hebben. Dat is al erg leuk, maar het wordt voor een boekenliefhebber helemaal smullen als het in het hoofdverhaal over schrijvers en/of boeken gaat. En dat gaat het, duh! Ik ken lang niet alle genoemde werken, maar een flink aantal en dat is leuk!

Nelleke Noordervliet - De leeuw en zijn hemd

Je moet behoorlijk ingevoerd zijn in de "vaderlandsche geschiedenis" om dit boekje te kunnen volgen, waarin Nelleke Noordervliet een aantal eminente figuren uit ons verleden bezoekt om het te hebben over de Nederlandse identiteit.
Ik geniet wel steeds weer van de schrijfstijl van Noordervliet. Daarom toch nog twee sterren.

Er zit een aantal aardige gedachten in:
"De geschiede is een hoer. Goud of zwart: het is een kwestie van perspectief. Ik ben een collaborateur en verzetsheld, dichter en dominee, koopman en kruidenier, avant-garde en achterhoede. Ik hef beurtelings de wijsvinger en de middelvinger."

"Het oordeel van de lateren brengt de schifting aan."

Naschrift: ik hoorde later dat er een website bij het boekje hoort waar je de geschiedkundige achtergrond kunt nalezen die ik zo miste. Dat scheelt een hoop!

Eleanor Catton - The rehearsal

Wat een prachtige roman is dit! Een verhaal over de liefde en verleiding, over macht en onmacht, waarbij de grens tussen fantasie en werkelijkheid totaal onduidelijk is.

Enerzijds speelt het verhaal zich af rond de figuur van Stanley, een eerstejaars student op een prestigieuze toneelschool. De vorming van de eerstejaars tot "echte acteurs" door de verschillende leerkrachten, die alleen met hun vak genoemd worden staat daarbij centraal.
Het andere deel van het verhaal speelt zich in het leslokaal van een naamloze saxofoonlerares af, aan wie haar leerlingen het verhaal van hun schoolgenootje Victoria vertellen, die een relatie heeft (gehad) met een leerkracht van school. Centraal staan hierbij vooral het zusje van Victoria, Isolde, en een klasgenootje van Victoria, de rebelse Julia.

Aan het eind van het schooljaar moeten de studenten van de toneelschool een voorstelling maken. En laten ze nou juist het verhaal van Victoria bewerken, zonder te weten welke gevolgen dit zou kunnen hebben.

Maar wat is echt, wat is toneelspel, wat is fantasie, wie heeft er de overhand in welke relatie?

Met tedere hand weeft Catton haar web, met dit indrukwekkende resultaat. Een verdiende vijf sterren!

Maartje Wortel - IJstijd

IJstijd gaat over een jonge man, James Dillard die in een hotel leeft in Amsterdam, nadat het uit is geraakt met zijn vriendin Marie. Zijn moeder is een workaholic die zoveel geld verdient dat zijn vader met diens vader het halve jaar op Hawaii kan wonen en de zoon dure wijnen drinkend en dito kaasjes etend in zijn hotelkamer voor de tv kan liggen, zwelgend in zelfmedelijden.
Dan wordt hij vanuit het niets opgebeld door ene Monica, redacteur bij een uitgeverij, "of hij een boek wil schrijven". Hij zegt ja, al heeft hij a. geen idee waarom ze het hem vraagt, hij is immers geen schrijver en b. geen idee heeft waarover hij zou moeten schrijven. Maar ja, als hij nee zegt, ziet hij Monica niet meer, en juist bij haar heeft hij het gevoel dat zij hem over het verlies van Marie heen kan helpen. Er volgen hilarische scènes als Monica hem introduceert in het schrijverswereldje.
Parallel hieraan lees je over de liefde tussen de hoofdpersoon en Marie: hoe zij elkaar ontmoeten in de regen, hoe Marie alleen uit de kleren gaat als het licht uit is, maar dan ook niet te stoppen is, welke haat-verhouding ze met haar lichaam heeft. Hoe de hoofdpersoon haar meent te kunnen redden van zichzelf en daar uiteraard niet in slaagt.

Een heel, heel, heel erg mooi, niet oordelend geschreven relaas van een hartstochtelijke liefde die gedoemd is te mislukken.

Kader Abdolah - Dawoed

Als ik ga wandelen, dan probeer ik zo weinig mogelijk bagage mee te nemen, en dus neem ik dan ook vaak een zo klein mogelijk boekje mee voor onderweg naar het beginpunt of voor de terugreis naar huis. Zo las ik onlangs Dawoed van Kader Abdolah, dat als Literair Juweeltje is uitgegeven. Het is een uittreksel uit De droom van Dawoed.

Het verhaal is geschreven vanuit het perspectief van de gestorven ik-persoon, die samen met nog vier andere gestorvenen verhalen van hun nog levende vriend Dawoed aanhoort, die een bezoek aan Zuid-Afrika brengt. Kennelijk vertelt hij zo goed, dat de vrienden er als het ware echt bij zijn.

Een mooi boekje, maar wel erg uitgekleed om het te laten passen in de Juweeltjes-serie. Jammer, want ik heb daardoor het gevoel dat ik wel erg weinig van het origineel heb meegekregen. En het is net te weinig prikkelend om me naar het origineel te doen grijpen.