Franca Treur - Dorsvloer vol confetti

In Dorsvloer vol confetti wordt met een vlotte pen een reeks herinneringen aan de jeugd van een Zeeuws meisje neergezet. Katelijne is het enige meisje in een groot boerengezin. Als je net begint met lezen denk je dat het zich ergens in de jaren '50 van de vorige eeuw afspeelt, maar nee, het zijn de jaren '80; de tijd waarin ook ik opgroeide. Maar in zo'n compleet andere wereld!
Eigenlijk wil ik niet teveel verklappen over het verhaal, je moet het gewoon zelf lezen.

Wat een mooi en onbeladen beschreven herinneringen aan een maar al te snel loodzwaar neergezette jeugd in een Zeeuws zwartekousengezin! In tegenstelling tot Knielen op een bed violen, waar een soortgelijke jeugd zijn diepe en zeer onaangename sporen nalaat, weet Franca Treur een weliswaar niet doorsnee maar toch zeer gelukkige jeugd te beschrijven.

Liz Jensen - The Rapture

Het verhaal
Gabrielle Fox heeft een ernstig auto-ongeluk overleefd. Bij het weer op de rails krijgen van haar leven hoort ook een nieuwe baan. Ze wordt kunst-therapeute in een inrichting voor zeer getroubleerde jongeren. Een van haar clienten is Bethany Krall, een meisje dat haar moeder op een gruwelijke manier vermoord heeft. Bethany lijdt aan visioenen allerlei van natuurrampen, culminerend in een waarin de wereld vergaat. Eerst doet Gabrielle die visioenen af als kul, maar allengs raakt ze ervan overtuigd dat Bethany gelijk heeft. Hoe hiervan op tijd de wereld te overtuigen?

Een lekkere page-turner!

Joost Zwagerman - Duel

Hehe, eindelijk weer eens een boekenweekgeschenk dat ik met plezier gelezen heb!

Het verhaal
Jelmer Verhooff is de directeur van het Hollands (zeg maar het Rijksmuseum). Hij woont tijdelijk, terwijl het museum Groots verbouwd wordt, in een van de vleugels. Als een soort kunstproject zeg maar.
Aan het begin van het verhaal gebeurt er iets vreselijks met een van de beroemdste werken van het museum: Untitled No. 18 van Mark Rothko. Het doek raakt daarbij vreselijk beschadigd.
De rest van novelle vertelt hoe dat zo gekomen is: het is een van de uitvloeisels van de expositie Duel die vlak voor het museum dicht ging gehouden wordt. Ter ere van deze expositie is een aantal jonge kunstenaars uitgenodigd om 'in gesprek' te gaan met een van de modern klassieke meesterwerken uit de collectie. Zo ook Emma Duiker, die sterk in de spotlights staat vanwege de exacte replica's die ze maakt van beroemde werken.
Van wat er na de beschadiging kan gebeuren, wordt een tipje van de sluier opgelicht: Jelmer en zijn medewerker besluiten in het geheim aan het herstel van het doek te werken. Of het hen lukt heel kunstminnend Nederland voor het lapje te houden, blijft ongewis, al krijg je wel een paar hints toegespeeld. Heel sterk.

Niet alleen het verhaal kon me bekoren, ook de wijze waarop Zwagerman met de taal speelt vond ik aangenaam. Een paar quotes om dat te illustreren:
"Kleur als water en vuur, kleur als opgloeiende aarde en stil suizende lucht. Maar ook kleur als toneelmatig drama, kleur als serene vertelling, kleuren die, zoals Rothko het zelf had omschreven, 'ademden'."

De novelle is een mooi statement tegen het idealiseren van De Meesterwerken in de Kunst.
"Kunst moet alles en iedereen ontregelen - maar kom niet aan de fetishen in de musea. Waarom eigenlijk niet? Zijn dat onze nieuwe heiligenbeelden, al die werken van Picasso, Braque, Pollock, Rothko, De Kooning?"

Alexander McCall Smith - The Good Husband of Zebra Drive

Net als het leven van Mma Ramotswe in rustiger vaarwater lijkt te komen (ze is gelukkig getrouwd, het gaat goed met de kinderen, haar detectivebureau loopt als een trein) gaat natuurlijk het een na het ander mis. Mma Makutsi, haar trouwe assistente, zegt haar baan op; nu zij gaat trouwen met haar rijke verloofde vindt ze dat ze niet langer hoeft te werken voor haar geld, maar gaat ze liever shoppen. Een van de monteurs-in-opleiding kondigt aan dat hij een taxibedrijf beginnen gaat en dus de garage van Mr Matekoni zal gaan verlaten. En Mr. Matekoni op zijn beurt is bang dat Mma Ramotswe eigenlijk een opwindender echtgenoot zoekt...

Het blijven kleine lekkere hapjes, deze boekjes van McCall Smith!

Loes Hazelaar - Yasmin's wilde weekje

Een lief boekje, dit verhaal voor kinderen van een jaar of 8-9. De ouders van Yasmina en haar tweelingbroer Yous gaan een weekje naar Marokko, naar familie. Daarom komen oom Kader en tante Zohra met hun zoon Salim op hen passen. Salim is niet zo'n sympathieke gozer zie helaas al snel Yous meesleept in zijn wilde plannen. Yasmina probeert er het beste van te maken en gaat met haar vriendin Lotta dieren redden. Maar dan gaan de jongens zich bemoeien met de acties die de meiden op poten hebben gezet. En al snel gaat het van kwaad tot erger...

Stieg Larsson - Mannen die vrouwen haten (Millennium trilogie 1)

De Millennium-trilogie van Stieg Larsson wordt al een jaar lang opgehemeld. Tja, daar doe ik dan dus nooit aan mee hè, aan een hypeboek. Maar goed, toen Sjaak het voor zijn verjaardag kreeg, en dus toch bij ons in huis lag, wist ik dat ooit de tijd zou komen dat ik zou bezwijken. En die tijd was er zomaar ineens, afgelopen donderdag. Het feit dat ik nu al over deze dikke pil (560 pagina's) kan bloggen, zegt wat over het boek: het is een absolute page-turner.

Het verhaal
De financiële journalist Mikael Blomkvist is in opspraak geraakt doordat hij een verhaal heeft gepubliceerd over een industrieel dat hij voor de rechter onvoldoende kan onderbouwen. Een andere industrieel, de oude Henrik Vanger, vraagt hem een jaar voor hem te komen werken om de verdwijning van zijn kleindochter Harriët, 36 jaar eerder, te onderzoeken. Mikael gaat op dit verzoek in.
De jonge en getroebleerde Lisbeth Salander is de andere hoofdpersoon in het boek. Zij werkt voor een bedrijf dat gespecialiseerd is in beveiligingszaken: persoonsbeveiliging, persoonsonderzoeken en beveiligingscamera's enzo. Ze is een geniaal onderzoekster. Maar ook een vrouw die het moeilijk heeft (gehad) in haar leven.
Halverwege het verhaal kruisen hun paden zich. En dan komt er door hun gecombineerde denkkracht eindelijk schot in de zaak van de verdwenen kleindochter. Letterlijk.

Heerlijk vakantievoer. Wel erg breedsprakig en te vaak gelardeerd met allerlei onnodige details (bv precieze beschrijvingen van merken computers, radio's en auto's), dus je moet niet af en toe een paar pagina's tot je nemen, maar lekker doorrausen. Dan is het verhaal meer dan spannend genoeg! Het lezen absoluut waard. Toch. Ik kan het niet ontkennen.

Rick Riordan - Percy Jackson en de Olympiërs - De bliksemdief

Een heerlijke avonturenroman voor kinderen vanaf een jaar of 11.

Het verhaal
De 12-jarige Percy Jackson heeft ADHD en dyslexie en wordt als 'onhandelbaar' van school naar school gestuurd. Ook op het internaat waar hij aan het begin van het boek zit, gaat het niet goed: tijdens een schooluitje doodt hij zijn wiskundelerares. Nu heeft elk kind natuurlijk wel een hekel aan wiskundeleraressen, maar dat is niet de reden dat Percy haar ombrengt. Hij wordt namelijk door haar aangevallen, terwijl zij van een gewone lerares verandert in een gruwelijk vliegend monster. Waarom heeft ze dat gedaan? En wat is ze voor iets? Waarom kunnen zijn klasgenoten en andere leraren zich deze Mw. Dobbs niet herinneren? Wat is er toch aan de hand?

Deze gebeurtenis is de opmaat naar een nieuw leven voor Percy. Hij komt erachter dat hij de zoon is van een van de oude Griekse goden. Hij verhuist naar Halfbloedheuvel, waar meer nakomelingen van de goden blijken te wonen. Deze plek is de enige plek waar zij veilig zijn.

Dan krijgt hij een queeste opgedragen: hij moet de bliksemschicht van Zeus, die gestolen is, terugbrengen naar de rechtmatige eigenaar. Als hem dat niet lukt, zal een vreselijke oorlog tussen de goden een eind kunnen maken aan de westerse beschaving.

Vanaf pagina 1 heb ik geboeid zitten lezen. Lekker tempo, grappige vondsten (zo ga je met een keycard via de 600e verdieping van het Empire State Building naar de Olympus) en een prima plot. Het enige dat me stoorde was dat het geheel wel heel erg Amerikaans is. En dan bedoel ik niet alleen dat je in de vertaling direct leest dat het van origine Amerikaans-Engels is. Nee, ik bedoel dit:

"U bedoelt dat de Griekse goden hier zijn? Hier... in Amérika?"
"Jazeker. De goden verplaatsen zich met het hart van het Westen."
"Het wat?"
"Kom op, Percy. Wat jullie 'de westerse beschaving' noemen. Dacht je dat dat slechts een abstract iets was? Nee, het is een levende kracht. Een collectief bewustzijn dat al duizenden jaren en helder licht verspreidt. De goden maken er deel van uit. Je zou zelfs kunnen zeggen dat zij de oorsprong ervan zijn, of in ieder geval er zo nauw mee verweven zijn dat ze pas zullen verdwijnen als de westerse beschaving compleet wordt weggevaagd. Het vuur is ooit in Griekenland ontbrand. En zoals je natuurlijk weet - of hopelijk weet, aangezien je mijn lessen hebt gevolgd - verplaatste het hart ervan zich vervolgens naar Rome, waarna de goeden volgden. O ze, kregen misschien een andere naam - Jupiter in plaats van Zeus, Venus in plaats van Aphrodite, enzovoorts - maar het waren dezelfde krachten, dezelfde goden."
"En toen stierven ze."
"Stierven? Nee. Is het Westen gestorven? De goden zijn gewoon steeds verhuisd, naar Duitsland, Frankrijk, Spanje. Waar de vlam het helderst brandde, daar waren de goden. (...) het hart van het vuur ligt nu in Amerika. Het is de grote macht van het Westen. En dus bevindt de Olympus zich hier. En zijn wij hier."

Maar goed, als je daar snel aan voorbij gaat, is het verder echt een lekker leesboek. Ik verheug me op deel 2.