Rick Riordan - Percy Jackson en de Olympiers - De laatste Olympiër

In 'De laatste Olympier' maken Percy en zijn halfgodvrienden zich op voor de laatste strijd tegen de titanen en hun handlangers. Lekker vlot geschreven en met spectaculaire gevechten in hartje New York, maar voor mij is de sjeu van deze serie er nu wel af. Dat Rick Riordan aan het eind de mogelijkheid open laat dat er nog meer delen volgen, vind ik daarom jammer. Het is mooi geweest.

Gustaaf Peek - Ik was Amerika

Prachtige roman, dit "Ik was Amerika" van Gustaaf Peek!

Het verhaal
De Nederlander Dirk vecht voor de Duitsers in het noorden van Afrika als hij gevangen genomen wordt door de Amerikanen. Eenmaal in de States wordt Dirk als krijgsgevangene in Texas tewerkgesteld op een katoenplantage. Daar sluit hij vriendschap met de zwarte Harris en wordt hij verliefd op diens zus Cicely, die tussen de middag de lunch komt brengen. In het kamp blijft hij een buitenbeentje: de Hollander die bovendien met zwarten optrekt.
Vijfendertig jaar later reist Dirk in zijn eentje door de States. Dat het leven van een Nederlander die voor de Duitsers vocht niet gemakkelijk is, blijkt uit het feit dat de vrouw van Dirk op 4 mei altijd de gordijnen sluit.
Derde persoon in het boek is een jonge vrouw, Jennifer. Zij is assistent-makelaar, die stiekem in de huizen die te koop staan bivakkeert.

Zonder zaken te verklappen kan ik niet zoveel meer over de inhoud van het boek prijsgeven. Je moet het gewoon maar zelf lezen en ervan genieten.

Kate Atkinson - One good turn

De tweede Jackson Brodie van Kate Atkinson is weer erg genieten. Dit keer is Jackson, die zich met behulp van de nalatenschap van iemand uit het eerste deel heeft kunnen terugtrekken in Zuid-Frankrijk, bij zijn vriendin Julia in Edinburgh. Zij speelt mee in een van de obscure voorstellingen van het jaarlijkse theaterfestival in die stad.

En natuurlijk raakt Jackson betrokken bij een raar zaakje: een man wordt aangevallen op straat, het lijk van een Russisch schoonmaakster strandt aan zijn voeten aan maar spoelt weer weg voor hij de politie heeft kunnen alarmeren, een verlopen presentator wordt vermoord in het huis van een schrijver en een overspelige vastgoedmagnaat die op het punt staat opgepakt te worden voor fraude 'verdwijnt'... Aan Jackson de taak om, zonder de politie voor de voeten te lopen, al deze losse puzzelstukjes in elkaar te laten passen.

Heerlijk heerlijk. Ik verheug me al op het derde Brodie-boek, When will there be good news.

Jan Siebelink - Torticollis

Twee broers, Paul en Daniel. Tussen de jongens heerst een op het eerste gezicht gezonde broederlijke concurrentie. Paul is erg verliefd op Lise, het vriendinnetje van Daniel, maar hij zorgt ervoor dat zij voor Daniel kiest. Paul is de mooie jongen, Daniel de intelligente en brave zoon. Terwijl Daniel zorgt voor hun stervende vader, is Paul de hort op.
In de liefde blijft het aanmodderen voor Paul. Na Lise kan hij geen echte liefde meer vinden. Hij vraagt zich af of hij misschien homofiel is, zo trekt de aanblik van bloot mannenvlees hem aan. Maar consumeren doet hij dat gevoel niet. Wel gaat hij met de vrouw van zijn collega Bobby collega op de school waar hij werkt, Jetty, naar bed en laat haar vervolgens keihard vallen. Want Bobby, die kent hij al zijn hele leven. Als jochies zijn Bobby en hij niet in staat geweest hun vriendje Pietje te kunnen redden van de verdrinkingsdood, dat bindt hen.

Paul leidt aan een zeldzame aandoening, torticollis genaamd, oftewel een chronische stijve/scheve nek. Wat precies de oorzaak is geweest, is onduidelijk. Zelf karakteriseert Paul het als "onmacht van de ziel" (p.55), en "verdrongen tranen" (p.60). Als hij al flink op leeftijd is, stelt de arts een slaapkuur voor, zodat de spieren die zijn nek scheef trekken zich zullen ontspannen en de torticollis zal verdwijnen. En lees je een conversatie tussen Lise en Daniel, waarin zij zeggen dat Paul nooit akkoord had moeten gaan met die slaapkuur. Dat ze al een gevoel hadden dat het mis zou lopen. Wat en hoe en wanneer, dat kom je als lezer niet te weten...

Op zich mooi geschreven, maar te fragmentarisch. In het dunne boekje wil Siebelink te veel kwijt, te complexe personages presenteren, teveel gebeurtenissen. Torticollis zou een prima uitgangspunt voor een langere roman kunnen zijn.

Roald Dahl - Boy - Tales of Childhood

In vier delen vertelt Roald Dahl verhalen over zijn jeugd. Elk deel beslaat een periode die hij op een bepaalde school door brengt. Verhalen over akelig strenge meesters, over kattenkwaad uithalen met klasgenootjes, over kostschoolpesterijen. Leuk om te lezen want je ziet direct waar Dahl inspiratie voor veel van zijn boeken en verhalen voor zowel kinderen als volwassenen gevonden heeft. Maar ken je Dahl er nu beter door als mens, leer je meer over dat wat hem beweegt? Bewoog, moet ik natuurlijk zeggen... Nee, dat niet. Het zijn vooral leuk lezende verhaaltjes. Echte "tales of childhood". In die zin vond ik het een beetje tegenvallen, ik had toch gehoopt de persoon Dahl beter te leren kennen.

Emma Donoghue - Room

Om in één ruk uit te lezen!

Het verhaal
In Room vertelt de 5-jarige Jack over het leven dat hij leidt met zijn moeder. Ze wonen samen in één kamer, Room, waar ze hun dagen doorbrengen met knutselen, gymnastische oefeningen, eten en televisie kijken. Al snel wordt de lezer duidelijk dat ze gevangen gehouden worden. 's Avonds slaapt Jack in de kledingkast, zodat hij veilig is voor 'Old Nick', de man die vrijwel elke avond om 21 uur de elektronisch verzegelde deur opent om 'het bed te laten kraken'. De moeder van Jack doet er alles aan om haar zoontje te beschermen en, binnen de mogelijkheden die Room biedt, Jack zoveel mogelijk te leren. Maar dan gebeurt er iets waardoor het duidelijk is dat Jack en zijn moeder zullen moeten ontsnappen om te kunnen overleven.

Huiveringwekkend, deze roman. Juist doordat het perspectief van Jack gekozen is, mijn zijn simpele taal (nog beperkter doordat hij geen weet heeft van de buitenwereld), worden het gegeven (opgesloten leven) en de dilemma's van de moeder van Jack nog indringender.

V

E

R

K

L

A

P

P

P

E

R

Hoe schrijnend, als ze eindelijk weten te ontsnappen en de moeder zich laat interviewen om geld te verdienen om te de hulp te kunnen betalen die zij en Jack na hun jarenlange opsluiting nodig hebben, zich het volgende tafereel ontvouwt:

"OK then," says the woman (de interviewster), with another of her wide smiles that's fake like a robot's. "There's something I'd like to return to, if I may. When Jack was born - some of our viewers have been wondering whether it ever for a moment occurred to you..."
"What, put a pillow over his head?"
Is that me Ma means? But pillows go under heads.
The woman waves her hand side to side. "Heaven forbid. But did you ever consider asking your captor to take Jack away?"
"Away?"
"To leave him outside a hospital, say, so he could be adopted. As you yourself were, very happily, I believe."
I can see Ma swallow. "Why would I have done that?"
"Well, so he could be free."
"Free away from me?"
"It would have been a sacrifice, of course - the ultimate sacrifice - but if Jack could have had a normal, happy childhood with a loving family?"
"He had me." Ma says it one word at a time. "He had a childhood with me, whether you'd call it normal or not."
"But you knew what he was missing," says the woman. "Every day he needed a wider world, and the only one you could give him got narrower. You must have been tortured by the memory of everything Jack didn't even know to want. Friends, school, grass, swimming, rides at the fair..."
"Why does everyone go on about fairs?" Ma's voice is all hoarse. 'When I was a kid I hated fairs."
The woman does a little laugh.
Ma's got tears coming down her face, she puts up her hands to catch them.

De impliciete beschuldiging dat ze Jack tekort heeft gedaan door hem 'voor zichzelf te houden' breekt Jack's moeder volledig op...

Esther Gerritsen - Superduif

Het verhaal
Bonnie is elf jaar. Een onzeker meiske, enig kind van een ouderpaar op leeftijd, die de hoop al hadden opgegeven ooit een kind te zullen krijgen. Bonnie zit in groep 8, als ze op een ochtend zoals altijd over het tuinhekje springt en daarbij een paar seconden blijft zweven. Niet lang daarna verandert ze met enige regelmaat in een enorme duif, die mensen en dieren in nood redt. Jammer alleen dat er nooit getuigen zijn, waardoor haar transformaties een geheim vormen. Alleen haar vriendinnetje Ine en buurjongen Manuel weten het. Tot Bonnie op de middelbare school een stukje schrijft in de schoolkrant en als Superduif een vaste column krijgt. Dan wordt de druk om geen fouten meer te maken, om iedereen in nood te redden, te hoog. Want de broer van Ine sterft terwijl Bonnie zat te schrijven...

Een prachtig boek: het legt de spanning in pubers tussen 'val vooral niet op, doe normaal, ga op in de grauwe middenmoot' en 'wees vooral bijzonder, zorg dat je uitsteekt boven de grauwe middenmoot' feilloos bloot: beiden combineren is simpelweg onmogelijk! Gerritsen toont waartoe dat zou kunnen leiden. Ontroerend.