Terry Goodkind - Naked Empire

Ik las Naked Empire van Terry Goodkind. Dit achtste deel in de fantasy-serie 'Sword of Truth' vond ik drie keer niets. Het is een felle aanklacht tegen pacifisme als levensovertuiging. Je bent volgens de in eerdere delen toch redelijk sympatiek overkomende hoofdpersoon aan het leven verplicht degene die jou aanvalt uit te moorden. En hij brengt dat gelijk maar grondig in praktijk.

Verder meer van hetzelfde: Mord Sith, Sisters of the light/Dark, Zedd, Ann, Emperor Jangang. De enige interessante nieuwe persoon is aan het eind alweer verdwenen (die zien we nooit meer terug...).

Deze reeks is hiermee voor mij tot een (voortijdig?) einde gekomen.

Oude kinderboekenweekgeschenken

Eiber! van Sjoerd Kuyper (2000)
Boris en het woeste water van Rindert Kromhout (2002)

Allebei leuke, lieve, spannende verhaaltjes. Vooral Eiber, over een slim kikkermeisje dat haar vriendje gaat redden van de ooievaar (eiber). Zondag is mijn zoon jarig en ik denk dat ik iets van Sjoerd Kuyper voor hem ga kopen...

Renate Dorrestein - Katten en de kunst van het boekonderhoud

Een van de boeken die ik de afgelopen week op bed liggend las, was het schattige werkje 'Katten en de kunst van het boekonderhoud', van Renate Dorrestein. Nou ja, boek? Boekje!

Dit werkje diende als eenmalige promotieuitgave voor de 5e internationale feministische boekenbeurs in 1992. Het werd in twee talen gedrukt: door het op z'n kop te houden lees je de Nederlandstalige dan wel de Engelstalige versie. Ik heb me gezien het koortshoofd tot het Nederlandstalige deel beperkt.

Waar ik eerder zo'n promotieuitgaafje van Dorrestein alleen maar in huis hield vanwege de vormgeving, is dat nu zeker niet zo. In ongeveer 25 pagina's beschrijft Dorrestein de zoektocht naar een eenvoudige manier om de boeken(kasten) stofvrij te krijgen zonder de boeken uit de kast te hoeven halen. De reden dat ze de boeken niet uit de kast wil halen is dt ze een nieuwe kat in huis heeft die zich in de boekenkast verschanst heeft. De zoektocht brengt haar in contact met een of ander vaag type dat haar meldt dat ze niet moet vergeten ook de kwalijke invloeden van al die dramatische (liefdes)geschiedenissen te neutraliseren want die sijpelen dwars door de kaften heen en daar ga je toch verrekte slecht van slapen. Nuttige info toch?

Leuk boekje! Jammer dat het van mijn moeder is en dus terug moet. Zou leuk staan in mijn Dorrestein-verzameling, zeker als de kat de boekenkast nog eens onveilig denkt te gaan maken :-)

Miguel de Cervantes y Saavedra - Don Quichot

Update: Don Quichot vorige week EINDELIJK uitgelezen. Zeer amusant, maar wel een worsteling. Aangezien Cervantes zelf 10 jaar rust nam tussen deel 1 en 2 mag ik van mezelf als ik 45 ben aan deel 2 beginnen :-)

Geert Mak - Gedoemd tot kwetsbaarheid

Natuurlijk is het 'slechts' de mening van Mak, maar toch... met de parallellen die hij weet te trekken met eerdere gebeurtenissen, en de ontkrachting van enkele veelgebruikte argumenten is het voor mij nuttig leesvoer bij het scherpen van mijn gedachten over het zgn. 'Islamitische gevaar'.

De parallel met het willen verbannen van Moslims naar een onbewoond eiland zodat ze elkaar fijn uit kunnen moorden dat eerder op een vrijwel identieke manier gebruikt is over de Joden (met Madagaskar als eiland) is een goede waarschuwing.

Dank, Geert, voor deze 'food for thought'. Morgen weer gewoon lekker theeleuten en over de kinderen kletsen met mijn Moslima-hulp van wie ik met het offerfeest een flinke hoeveelheid schaap kreeg als behorende tot de vriendenkring en aan wie ik met pasen een
chocolade-paashaas gaf. Niets zo goed voor de onderlinge relaties als eten :-D

Renate Dorrestein - Zolang er leven is

Ik ben een absolute Dorrestein-liefhebber en heb dan ook weer genoten van deze nieuwste roman van haar. De titel is voor mij middenin de roos. Want inderdaad geldt er haast ook andersom: zolang er leven is, is er hoop. Zolang niet zeker is dat iemand dood en verdwenen is, is er hoop op terugkeer. Waarom kunnen mensen een geliefde die overleden is, of een dierbare die verdwijnt toch maar zo slecht loslaten? En blijven ze hopen op terugkeer (hetzij vanuit de dood naar het land der levenden, hetzij opduiken vanuit het ongewisse)? Dat is volgens mij het centrale thema van het boek. En dat wordt vanuit verschillende kanten belicht.

Zo is er de dode vriendin (Veronica), de baby (Babette), maar ook Yaja, de puberdochter van de paragnost die haar ongetwijfeld ooit niet zo vage vader terug wil.

Trouwens, die naam Veronica is prachtig gekozen. Ik weet niet of Dorrestein zich bewust was van de betekenis van die naam; ze heeft ooit verklaard dat de rare namen die ze vaak gebruikt voor de personages in haar boeken niet bewust gekozen worden, hier lijkt me dat stug. Van de week namelijk, kreeg ik via arcamax.com (die elke dag een woordbetekenis sturen) het volgende:

´veronica \veh-RAH-ni-keh\ (noun) - 1 : A cloth with a representation of Jesus' face on it (from the legend that the face of Jesus was impressed on the kerchief offered him by Saint Veronica on the road to Calvary). 2 : A maneuver in bullfighting in which the matador stands erect with both feet firmly planted, attracts the bull with his cape, held away from his body, then sweeps the cape backwards allowing the bull to pass or dragging it over the bull's head, like St. Veronica wiping the face of Christ. 3 : A wild European plant with long spikes of flowers or low-growing single flowers similar to violets, usually blue but also white and pink.´

Die truien waarmee de zoontjes van Veronica slapen, verwijzen volgens mij naar de eerste betekenis van veronica. De derde betekenis is de latijnse naam van de heel algemeen voorkomende plant Ereprijs. En zou het terugkeren van een geliefde (uit de dood of uit het ongewisse) niet een ereprijs kunnen zijn?

Zo maar wat gedachten op een donderdagavond...

De wetten van Kepler - Don Quichot

Op donderdagavond 30 december togen vriendin E en ik heerlijk in de trein naar Den Bosch om daar in de Verkadefabrieken te gaan kijken naar Don Quichote, gespeeld door de Wetten van Kepler (ben mijn foldertje kwijt, had ik als boekenlegger in mijn versie van Don Q gestopt, ongelofelijk maar waar, dus geen verdere bijzonderheden). In de trein legden wij decagrrls natuurlijk direct onze Don Q's op het tafeltje: E haar 'retold kinderversie' en ik 'deel I (want het schiet nog steeds niet zo op, hoewel ik de afgelopen twee dagen toch wel even 150 pagina's weglas, maar dat terzijde) van mijn BvdP'-versie.

We kwamen ruim op tijd in de fabriek aan om daar nog even rond te snuffelen. Er zijn filmzalen, een cafe-restaurant (prachtig gerestaureerd, E had iets van ouwe meuk verwacht, maar het kwam voor mij goed overeen met wat ik zag in de oude Van Nelle fabriek in Rotterdam: door hippe jonge designers ingericht, modern en smaakvol passend in de historie van het gebouw). Overal waren hints naar Don Q aangebracht. Een roestige fiets (wij dachten natuurlijk dat dat Rocinant zou zijn, bleek trouwens niet zo), molens, stukken wapenrusting etc.

De voorstelling was erg bijzonder. Twee acteurs (Don Q en Sancho P), en een viertal muzikanten die in een hoek op het toneel zaten en af en toe in het spel werden betrokken. Het decor was geweldig, met houten pallets waren allerlei bergen (stapels) gemaakt, waar ze overheen klommen tijdens hun reizen. Het verhaal was uiteraard enorm ingekort en flink gemoderniseerd. Voor mijn gevoel speelde het zich ergens op het Brabantse platteland af (met dorpscafe en kermis). Het gevecht tegen de windmolens ontbrak, maar er werd wel naar verwezen. Omdat ik de boeken nog niet uit heb, kon ik nog niet alle scenes thuisbrengen, volgens E werd vooral uit deel I geput. Prachtig omlijst door de muziek/muzikanten.

Een zeer geslaagde avond!